On yılın en sakin ayrılma oranı
SHRM'nin 2026 CHRO Benchmarking Data Brief raporuna göre gönüllü işten ayrılma oranı 2026'da yüzde 10'a geriledi — bu, son on yıl içinde kaydedilen en düşük seviye. Rapor bu düşüşü 'gönüllü işten ayrılma oranlarının pandemi öncesi seviyelere dönüşü' olarak tanımlıyor ve bunun İK bütçelerinde genel bir sıkılaşma dönemiyle aynı zamana denk geldiğini vurguluyor.
Bu tablo, SHRM'nin aynı veri dalgasına dayanan işe alım kıyaslama bulgularıyla birlikte okunduğunda daha da anlamlı hale geliyor: yönetici pozisyonlarında ortanca işe alım maliyeti 2026'da 15.000 dolara çıkarken (2025'e göre yüzde 42 artış), düşen gönüllü ayrılma oranı şirketlerin bu maliyetli pozisyonları daha az sıklıkla yeniden doldurmak zorunda kaldığı anlamına geliyor.
Düşük ayrılma, düşük iç hareketlilik anlamına da gelebilir
Düşük gönüllü ayrılma oranı yüzeyde bağlılığın arttığı izlenimini verse de İK analitiği açısından temkinli okunmalı: iş piyasasındaki genel temkinlilik ortamında çalışanların gönüllü olarak ayrılmaktan çekinmesi de benzer bir düşüşe yol açabilir. Nitekim aynı raporda organizasyonların dış kaynak kullanımını azaltıp İK süreçlerinin yüzde 56'sını tamamen içeride yürütmesi, genel bir temkinli/içe kapanma eğiliminin diğer işaretleri arasında.
Türkiye'deki İK ekipleri için pratik çıkarım: düşen ayrılma oranını otomatik olarak elde tutma stratejisinin başarısı olarak sunmak yerine, iç terfi ve rotasyon oranlarıyla birlikte değerlendirmek gerekiyor. Buna karşın maliyet tarafında net bir fırsat var — işe alım maliyetleri özellikle yönetici kademesinde hızla artarken, mevcut düşük ayrılma oranını korumaya yönelik hedefli elde tutma yatırımlarının getirisi bu dönemde tarihsel ortalamanın üzerinde olabilir.
